جهت بررسی جذب برخی عناصر غذایی سه رقم (ژنوتیپ) گیاه کینوا در واکنش به منابع مختلف کودهای آلی در مقایسه با شاهد (کودهای شیمیایی)، آزمایشی در سال زراعی 99-1398 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. این آزمایش به صورت طرح فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتور اول شامل منابع مختلف نهاده های بوم سازگار در شش سطح (1- شاهد شیمیایی (NPK)، 2- ورمی کمپوست، 3- کمپوست باگاس نیشکر، 4- کمپوست کنوکارپوس و ضایعات فضای سبز، 5- محلول پاشی با اسید هیومیک و 6- بیوچار و فاکتور دوم شامل: سه رقم گیاه کینوا شامل 1- رقم تیتیکاکا، 2- رقم ردکارینا و 3- ژنوتیپ کیو26 بود.نتایج به دست آمده نشان داد که برهمکنش تیمار کود در رقم بر صفات مختلف اختلاف آماری معنی دار داشت. بیشترین میزان محتوای نیتروژن بیوماس و دانه به ترتیب (8/0 و 7/2 درصد) در شرایط کاربرد کمپوست باگاس نیشکر و در ژنوتیپ تیتیکاکا و کاربرد کمپوست باگاس نیشکر و در ژنوتیپ کیو26 مشاهده شد، همچنین کمترین میزان محتوای نیتروژن بیوماس و دانه به ترتیب ( 6/0 و 5/2 درصد) در شرایط کاربرد اسید هیومیک و در ژنوتیپ تی تی کاکا و کاربرد اسیدهیومیک و در ژنوتیپ ردکارینا مشاهده گردید . بیشترین میزان محتوای فسفر بیوماس و دانه به ترتیب ( 09/0 و 26/0 میلی گرم بر کیلوگرم ماده خشک) به کاربرد کمپوست باگاس نیشکر در رقم تیتیکاکا (و در شرایط کاربرد ورمی کمپوست در رقم ردکارینا) و کاربرد ورمی کمپوست و بیوچار در ژنوتیپ کیو26 تعلق داشت. کمترین میزان محتوای فسفر بیوماس و دانه به ترتیب ( 047/0 و 15/0 میلی گرم بر کیلوگرم ماده خشک) در شرایط کاربرد اسید هیومیک و در ژنوتیپ کیو26 و کاربرد کمپوست باگاس نیشکر و در ژنوتیپ کیو26 مشاهده گردید. بیشترین میزان محتوای پتاسیم بیوماس و دانه ( 71/6 و 5/6 میلی گرم بر کیلوگرم ماده خشک) در تیمار کاربرد کمپوست باگاس نیشکر و در ژنوتیپ کیو26 مشاهده شد.
Neisi A, Fateh E, Aynehband A. Application of eco-friendly inputs on some elements uptake of three quinoa cultivars in Ahvaz climatic conditions. فیزیولوژی گیاهان زراعی 2023; 15 (58) :97-113 URL: http://cpj.ahvaz.iau.ir/article-1-1615-fa.html
نیسی امیر، فاتح اسفندیار، آینه بند امیر. استفاده از نهاده های بوم سازگار بر جذب برخی عناصر غذایی سه ژنوتیپ کینوآ در شرایط آب و هوایی اهواز. مجله علمی فیزیولوژی گیاهان زراعی. 1402; 15 (58) :97-113