[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: دوره 15، شماره 57 - ( بهار 1402 ) ::
جلد 15 شماره 57 صفحات 39-21 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر نانوسیلیکون، میکوریزا و ورمی‌کمپوست بر فتوسنتز جاری و انتقال ماده خشک تریتیکاله (Triticosecale Wittma L.) تحت تنش شوری
سارا محمدی کله سرلو* ، رئوف سید شریفی
مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده:   (1908 مشاهده)
شوری یکی از مخرب­ترین تنش­های محیطی است که تقریبا بر همه جنبه­های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه اثر می­گذارد و تهدیدی جدی برای عملکرد گیاهان زراعی در مناطق خشک و نیمه خشک است. راه کارهای متعددی به منظور کاهش اثرات سمی ایجاد شده به­وسیله شوری بر رشد گیاهان پیشنهاد شده است. در میان آن­ها استفاده از سیلیکون و کودهای زیستی نقش مهمی را در بهبود عملکرد گیاهان ایفا می­کنند. در این رابطه آزمایشی به­صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک­های­ کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1400 اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل سطوح شوری [عدم اعمال شوری به­عنوان شاهد، شوری 30 و 60 میلی­مولار (به­ترتیب برابر 8/1، 76/2 و 53/5 دسی­زیمنس برمتر با کلرید سدیم)]، کودهای زیستی و آلی (عدم کاربرد به­عنوان شاهد، ورمی­کمپوست، میکوریزا، کاربرد توأم ورمی­کمپوست و میکوریزا) و محلول­پاشی نانوسیلیکون (محلول­پاشی با آب به‌عنوان شاهد، محلول­پاشی 30 و 60 میلی­گرم در لیتر نانوسیلیکون) بودند. نتایج نشان داد کاربرد هم­زمان ورمی‌کمپوست با میکوریزا و محلول‌پاشی 60 میلی‌گرم درلیتر نانوسیلیکون در شرایط عدم اعمال شوری، انتقال ماده خشک از ساقه (01/209 درصد) و اندام­ها­ی هوایی به دانه (37/80 درصد) را کاهش داد ولی هدایت روزنه‌ای (47/50 درصد)، پروتئین برگ پرچم (13/27 درصد)، فتوسنتز جاری (41/153 درصد(، سهم فتوسنتز جاری در عملکرد دانه (56/89 درصد) و عملکرد دانه (88/88 درصد) را نسبت به شرایط عدم کاربرد کوهای زیستی و نانوسیلیکون تحت شرایط شوری60 میلی‌مولار، افزایش داد. بر اساس نتایج این آزمایش می­توان پیشنهاد نمود که کاربرد نانوسیلیکون، کودهای زیستی و آلی می­تواند عملکرد دانه تریتیکاله تحت شرایط شوری را، با بهبود هدایت روزنه­ای و فتوسنتز جاری افزایش دهد.
واژه‌های کلیدی: پروتئین برگ، محلول‌پاشی، ورمی‌کمپوست و هدایت روزنه‌ای.
متن کامل [PDF 770 kb]   (1397 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی گیاهان زراعی
دریافت: 1401/7/2 | پذیرش: 1402/3/10 | انتشار: 1402/3/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

mohammadi kale sarlo S. Effect of nano silicon, bio and organic fertilizers on current photosynthesis and dry matter remobilization of triticale (Triticosecale Wittma L.) under salinity stress.. , فیزیولوژی گیاهان زراعی. 2023; 15 (57) :21-39
URL: http://cpj.ahvaz.iau.ir/article-1-1580-fa.html

محمدی کله سرلو سارا، سید شریفی رئوف. اثر نانوسیلیکون، میکوریزا و ورمی‌کمپوست بر فتوسنتز جاری و انتقال ماده خشک تریتیکاله (Triticosecale Wittma L.) تحت تنش شوری. , مجله علمی فیزیولوژی گیاهان زراعی. 1402; 15 (57) :21-39

URL: http://cpj.ahvaz.iau.ir/article-1-1580-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 15، شماره 57 - ( بهار 1402 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی فیزیولوژی گیاهان زراعی crop physiology journal
Persian site map - English site map - Created in 0.17 seconds with 37 queries by YEKTAWEB 4780