crop physiology journal

fa تأثیر کاربرد بیوچار بر برخی از صفات رشدی، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاه کاملینا تحت سطوح مختلف شوری The effect of biochar application on some growth, physiological and biochemical traits of Camelina plant under different salinity levels به زراعی Crop Improvment پژوهشي Research به منظور بررسی اثر کاربرد بیوچار بر ویژگی های رشدی، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی کاملینا تحت تنش شوری، آزمایش فاکتوریل دو عاملی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار درگلخانه دانشگاه پیام نور لرستان طی سال 1401-1402 انجام شد. عامل‌های آزمایشی شامل تنش شوری در سه سطح (صفر، 6 و 12 دسی زیمنس بر متر) و کاربرد بیوچار در سه سطح (صفر، 1 و 2 درصد وزنی خاک هر گلدان) بود. نتایج نشان داد که بیشترین میانگین عملکرد دانه بوته مربوط به سطوح تیماری کاربرد 1 و 2 درصد بیوچار تحت تیمار بدون شوری (به ترتیب 4/3 و 5/3 گرم در بوته) و کاربرد 2 درصد بیوچار تحت تیمار 6 دسی زیمنس برمتر (1/3 گرم در بوته) بود. میانگین هدایت روزنه‌ای در شرایط کاربرد سطوح 6 و 12 دسی زیمنس بر متر به ترتیب به مقادیر 7/52 و 9/36 میلی مول بر متر مربع در ثانیه رسید. در مقابل، کاربرد سطوح 1 و 2 درصد بیوچار، هدایت روزنه‌ای را به ترتیب 10 و 25 درصد افزایش داد. محتوی پتاسیم تحت سطوح  6 و 12 دسی زیمنس بر متر به ترتیب 14 و 35 درصد کاهش یافت اما محتوی سدیم تحت شوری 12 دسی زیمنس بر متر افزایش 135 درصدی را نشان داد. در مقابل کاربرد بیوچار سبب شد که محتوی پتاسیم افزایش و سدیم کاهش یابد. به گونه‌ای که بیشترین محتوی پتاسیم مربوط به تیمار 2 درصد وزنی بیوچار (9/41 میلی‌گرم در گرم وزن خشک) بود. کمترین محتوی سدیم نیز مربوط به تیمار 2 درصد وزنی بیوچار (10 میلی‌گرم در گرم وزن خشک) بود.   To investigate the effect of biochar application on growth, physiological, and biochemical characteristics of Camelina under salinity stress, a two-factor factorial experiment was conducted in a randomized complete block design (RCBD) with three replications in the greenhouse of Payame Noor University of Lorestan during the 2022–2023 growing season. The experimental treatments included salinity stress at three levels (0, 6, and 12 dS/m) and biochar application at three levels (0, 1, and 2% w/w of soil per pot). The results indicated that the highest mean grain yield per plant was observed under the treatments of 1% and 2% biochar application in non-saline conditions (4.3 and 5.3 g per plant, respectively), as well as 2% biochar application under 6 dS/m salinity stress (3.1 g per plant). The mean stomatal conductance under 6 and 12 dS/m salinity levels reached 52.7 and 36.9 mmol m⁻² s⁻¹, respectively. In contrast, the application of 1% and 2% biochar increased stomatal conductance by 10% and 25%, respectively. Potassium content decreased by 14% and 35% under 6 and 12 dS/m salinity levels, respectively, whereas sodium content increased by 135% under 12 dS/m salinity stress. In contrast, biochar application led to an increase in potassium content and a decrease in sodium content. The highest potassium concentration was observed with the 2% w/w biochar treatment (41.9 mg/g dry weight), while the lowest sodium content was also recorded under the 2% w/w biochar treatment (10 mg/g dry weight).   کاملینا, اسمامات‌ها, تنش‌های غیر زیستی, عملکرد دانه Camelina, osmolytes, abiotic stresses, grain yield. 59 77 http://cpj.ahvaz.iau.ir/browse.php?a_code=A-10-1678-2&slc_lang=fa&sid=1 hadis zaremanesh حدیث زارع منش hadis_zaremanesh@pnu.ac.ir 4072724696 100319475328460012119 Yes Payame noor university گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران فرشاد صالحی f.salehi@iscrti.ir 4530058220 100319475328460012120 No گروه تحقیقات به-زراعی، مؤسسه تحقیقات و آموزش توسعه نیشکر و صنایع جانبی خوزستان، اهواز، ایران همایون چگنی h_chegeni@pnu.ac.ir 4072369187 100319475328460012121 No گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران